Codziennie nabieram w dłonie chłodną morską wodę
codziennie podziwiam wysp zielonych dziewiczą urodę
przemierzam plaże złocistym kocem  spowite
jestem codziennie, z każdym wieczorem i każdym świtem.
Bosymi stopami masuję wilgotne belki pomostu
obrysowuję wzrokiem brunatne połacie wodorostów
muskam każdą muszlę wyniesioną z piersi morza
jestem codziennie, jak ranna i wieczorna zorza.
Wznoszę się ponad lazur bezmiaru morskiej topieli
brodzę w łagodnych chmurach horyzontu imaginacji
spoglądam jak w tafli moje martwe oblicze się ścieli
spoglądam jeszcze raz dokoła...
to tylko wielki świat na małej ilustracji.

 {mxc}