zatrzymam przy sobie tą rękę
jest tak łudząco moja
palce tkwią w niej z tak nie zachwianą wiarą
rozprostowują się jakby miały duszę

chichot zaparował na szybie
dziecko z poczuciem palców w miejscu łaskotek
przyciskało twarz do szkła i wierzgało nogami
nieoczekiwanie dotyk znikł. mamo?

obarczona odpowiedzialnością głowa
odpycha się od chudych barków
z lewa z prawa głowa bark zabawa
w wahadłowe uderzenia serca. stop

dosypianie po dosypanym do kawy proszku
bielą zieją szczeliny wpychające w olśnienie
że cień znikł kiedy zgasł znicz
od lat znicza nie ma. wygasł ród

za pomniki wydarte miastu
wypijmy łyk wyborowego wina marki byk
zapominając że miasto umarło i nie oddycha
ruszmy na nocne spotkanie z nim. cisza

 {mxc}