Kiedy wiał wiatr biegłem mu

naprzeciw i kiedy już dobiegłem byłem

zdezorientowany więc zacząłem tańczyć. Och

pragnąłem wyrzygać płuca!

 Ściąłem nogę żeby paść na ziemię

wrzeszcząc ze zmęczenia i plując

gryzłem ziemię która pachniała oszałamiająco

i wstałem znów zatańczyć

i śpiewałem żeby spadł deszcz.

Wyładowania elektryczne rżnęły wzdłuż kręgosłupa

aż powietrze zaczęło pachnieć burzą.

Furia jak Serce czarnej dziury,

w dzikich piersiach jest Duch jak skała.

One znów otworzyły mi oczy na słodką przestrzeń w której kojące objęcia padłem z płaczem gdy mi to wszystko powiedziała swym głosem wielobarwnym zbyt cichym by go niedosłyszeć