Ciepła woda przemywa moje bose stopy,

nie szukam tu rumu, kokosów, ani ropy,

wołanie mnie przywiodło na tę wyspę dziewiczą,

i nic od niej nie chcę, choć inni na nią liczą.

Pod stopami czuję piasek jak świata pyłek,

stworzony dla siebie, zbudowany z omyłek,

klątwa nad tą kępą wisi i już opadnie,

w proch się zamieni a niżeli na dno spadnie.

Czarne chmury kto odganiał już nie odegna,

błogosławiony ten, kto z życiem się pożegnał.

Jak była dziewiczą, tak brudna rozpustą,

niezdolna by przemówić choćby ciszą pustą.

Przyłóż ucho do muszli, posłysz jej konanie,

to wołanie, o wolność, o wolność wołanie.

 {mxc}