W bezkresną otchłań wrzucili naszą gromadę,

kazali trzymać się grudki gleby i dawać sobie radę.

Lecz oprócz pomysłu plan trzeba mieć,

nam też w brnięciu do celu nie wystarcza chęć.

Nadają nam przykazania, według których trwać,

osobiście się zatracać, ale o bliźniego dbać,

być solidnym, wiernym, miłosiernym w każdym calu,

a żyjemy w brudzie jak Kopciuszek nie będąc na balu.     

Każdy twórca swego dzieła wie o nim co do joty,

jakie są korzyści z planu, a jaka wielkość szkody.

Nasz stwórca był amatorem, nie przewidział końca,

a mimo to z naszej gromady nie jeden znajdzie się obrońca.

 {mxc}