Kiedy pokochasz naprawdę nie poczujesz nic!

Żadnych błyskawic i gromów

Tylko szelest jesiennych liści zniszczonych pod stopami przechodniów.

Głośną tajemnice wykrzykują wiewiórki-rude posłanki szczęścia

A my na ławeczce spoglądamy na siebie nawzajem z zawstydzeniem

Bo przecież jeszcze dziecinni

A chwila zupełnie nie dziecinna

I oczy zapatrzone mówią inaczej niż wczoraj

Już nie ma rodziców obok

Wszystko w naszych rękach,

Które drżą zupełnie jak przed sylwestrem

Gdy pełen nadziei spoglądasz w przyszły rok

Tak ja pełna tej samej nadziei spoglądam w Twoje oczy

W których mieści się moja przyszłość....

Przyszłość, której się nie boje

Bo już nie pójdę sama w ciemność!