***
Oto śmierdzące wysypisko,
Zagracone brudem i lubieżnością,
Przegrzebywane z zachłannością.
Gdzieś w oddali gra anielska muzyka.

Wąskie doły pełne śmierci i jedzenia,
Truchła psów, kotów czy gryzoni,
Resztki warzyw, kości krów czy koni.
Małe całunki dla spokoju duszy.

Ścieżki wydeptane w odpadach,
Na lewo kłęby dymu i blask płomieni,
Na prawo ludzie – bezdomni i szaleni.
Znów ta anielska, klawiszowa muzyka.

Pośrodku stoi stara, ciemna chata,
Pianino jakby płacze klawiszami,
Gra cichymi, posępnymi nutami.
Noc ubiera barwy i dźwięki cynobru.

Oto pianino nienastrojone i zniszczone,
przy nim kobieta w sukni czerwonej ,
O twarzy gorzkimi łzami zmienionej.
Widoczna jest szpilka i rozdarta kabaretka.

 {mxc}