| Sen (z cyklu miasto) |
|
|
|
| Utwory - Poezja | |||
| Wpisany przez Bożydar Jefrem | |||
| Poniedziałek, 23 Marzec 2009 00:32 | |||
|
drżało słońcem szkło w taflach miasta , hełmy katedry wbijały drapieżne iglice w bezkształt nieba, bogini rzeki szczekliwym językiem lżyła spinacze mostów, młyn z wyrwanym sercem koła jednak mełł granity posągów, popiołem spalonych parków martwy książę wyznaczał granice swego palatium.
mgła zstąpiła objawieniem nagłym tuląc w nieporadnym uścisku rozgoryczone widma w pył skruszonych budynków, pyszne mury gotyckich kościołów wibrowały w śmiertelnej febrze , młode szczury z fosy wyległy czekając na końcowy akt zgonu. .
nierealność obrazów i zdarzeń, paletę barw absurdu podkreślały zdecydowanie: nieprecyzyjny rysunek ulic, ironicznie wygięta tęcza, drwiące oczy kota zwiniętego u stóp Wrocławia.
|
|||
| Zmieniony: Poniedziałek, 23 Marzec 2009 12:01 |










