Na skraju wydumanego życia
zatrzymałem się u kresu drogi
zabrakło mi wiary, jak wody do picia
stałem się w wiarę ubogi.

Fakty życia mnie przytłoczyły
słowa raniły, niczym ostrze miecza
dobre dni, jak sen się skończyły
teraz wiem, jaka bywa dola człowiecza.

Na skraju wydumanego życia
zatrzymałam się u kresu drogi
nie mogłam zrozumieć współnego pożycia
dziś jestem, pełna pokory i trwogi.

Chciałabym cofnąć czas, lecz to nie proste
raniłam słowem, wzrokiem, podejrzeniem
za dużo było błędów, były dość ostre,
człowiek pozostał dla mnie wspomnieniem.

Na granicy wydumanego życia, dziś pustka sroga,
dużo krzywd, mało zrozumienia.
Pomyśl człowieku, nim kogoś ocenisz jak wroga
bo zostaną ci po nim, tylko wspomnienia.

                                                seven. 

nareszcie, wszystkie moje ksiazki do nabycia po 5 zlotych, link: http://wydaje.pl/users/profile/1454