Nie wiedziałam dotąd, że pisanie wymaga tyle podróżowania.

Dojrzalsza i bogatsza o wszystko,  co zyskałam po drodze,

wysiadam w kraju gdzie panują kłótliwi politycy. Przywożę

pamiątki z ulic świata-lubię te moje słodkie tobołki,  a w nich

stan spełnienia  i przemijania. Wszystko na wstecznym biegu

-drgające kłamstwa, gaszone prawdy.

Zaprzyjaźniłam się nawet z międzyczasem. Z nocą

w cztery oczy, z blaskiem dnia. One tu mijają, ja tam

-czasem odwrotnie. Wśród morza fal, pól, lasów,

pierwszego śniegu. Ktoś zapyta, o moje  plany, historie.

A kiedy miną lata, życie sensu nabierze, poznam

szczegóły - ich  labirynty. Może zacznę wygrywać

swe powodzenie, wtedy objadę raz jeszcze dookoła ziemię

-by nic nie pozostało nie do pojęcia.

 {mxc}