Z poezją wśród zwierząt

Większość ojczystej fauny

Doznaje w Polsce wzgardy.

Tymczasem mucha z Gdańska

Jest lepsza niż hiszpańska!

Statystyczna pszczoła

Jest żwawa i wesoła.

Pszczoła zaharowana

Powinna pić kawę z rana.

Leniwiec zawisnąć może

Tylko na Wschodnim Timorze.

W Polsce zwisłego leniwca

Natychmiast zgarnia policja.

Szczur przeszkolony wojskowo

Roznosi pocztę frontową.

Zwykły, cywilny szczur

Roznosi plamisty dur.

Łoś, zwierzę nieciekawe,

Przez cały dzień żre trawę.

Tylko co piąty łoś

Ma w sobie owo coś.

Typowa polska mucha,

Gdy zdechnie, już się nie rucha.

Tylko trzy procent much

Powraca jako duch.

Nie trzeba bać się wilka,

(Chyba że jest ich kilka);

Wilk na autostradzie

Rzadko poluje w stadzie.

Przeciętna polska ryba

Jest tłusta i leniwa.

Dopiero gdy zakochana

Pływa jak zwariowana.

Każda poważna wiewiórka

Między drzewami furka,

Ale wiewiórka śmieszka

Łatwiej wyżebra orzeszka.

W tej bajce morał drzemie:

Poeto, zejdź na ziemię.

P.Plichta

 {mxc}