Niespokojnie, w półśnie mrużę powieki

wyostrzam słuch byś nie odjechał tak po prostu

chcę zatrzymać tę chwilę, by trwała na wieki

choć już odchodzisz na drugą stronę mostu.

Pocałunkiem uśmierzasz ból, który zadałeś

 ciepłą dłonią zbierasz łzy z mojej twarzy

wybaczam ci wszytsko, nawet to,że mnie nie kochałeś

choć nadzieje złudne, serce ciągle marzy.

Jak na szpilkach usadzona wyczekuję chwili

pusta przestrzeń po tobie zimna się ostała

choć słońce w oddali już ku mnie się chyli

dopóki się nie ujrzę w oknie będzie stała.

Sama łzę ocieram skostniałą od mrozu dłonią

na szybie zostawiam oddech już ostatni

twoje silne ramiona już mnie nie osłonią

choć i bez nich pozostaję w matni.