marionetki w nieporadnych rękach tańczą opętanie 
zabierane w wyprawy z przewodnictwem uderzeń o ścianę raz po raz 
aż kukiełka w drzazg stosik się rozpada 
obumiera, nie odradza 

marionetki w palcach dobrego lalkarza tańczą wspaniale 
chodzą po ścianach wytrwale dążąc do celu 
bez poznania, bez opamiętania 
a lalkarz zmarł, umarłem i ja 

marionetki same sobie tańczą walca w kącie 
nikt się nie przygląda, nikt nie obrzuca pieniążkiem 
tańczą zapamiętale na scenie przeżycia 
nic nie poradzą, nic 
statycznie marzą o ruchach