Wyhodowałem w swoich snach różę Małego Księcia
podlewałem ją blaskiem słońca
poiłem aksamitem nieba

Wyhodowałem ją w ciszy istnienia
w nieznanych obszarach świadomości
Na wzór tej pierwszej
nagle przekwitłej

Ożywiłem cię dotykiem dłoni
ciepłym tchnieniem śmiałości
wróciłem cię światu
z pustki nieokreśloności

Oblekłem twe kolce w przywiązanie
by blask czerwieni
nie zbladł z porankiem zapomnienia

Z nicości pragnienia
oddałem cię duszy
zaschłej w boleści rozpaczy

Tam rozkwitłaś pięknem
w jej harmonię wszczepiona
wyśniona Różo Małego Księcia